همشهری آنلاین - ساعتی به برگزاری تجمع شبانه مانده است، اما در غرفه «خیاطخانه پرچم»، عدهای به خدمت به مردم مشغول شدهاند و با گذر زمان به تعدادشان افزوده میشود. این افراد بیش از ۶۰ شب است که در غرفه ۱۲ متری خود، به قول خودشان «زرادخانه سلاح مردم» را ایجاد کردهاند تا پرچمها به راحتی در اختیار شهروندان قرار گیرد. با بانیان و مجریان غرفه همراه شدیم.
مرمت پرچمهای آسیبدیده
در شمال میدان صنعت، داخل غرفهای بزرگ، ۶ چرخ خیاطی و حجم زیادی پرچم دیده میشود. بانوانی هم مشغول دوخت و دوز هستند. اقدس محمد حسین اکبری، که نظارت بر کارها را بر عهده دارد و از بانیان شکلگیری غرفه بوده، میگوید: «اوایل پرچمهای آسیبدیده را از گوشه و کنار خیابانها جمع کرده و در خانه میشستیم. بعد از آن، آنها را اتو زده و میدوختیم تا در تجمعها توزیع شوند. وقتی بانوان از کار ما مطلع شدند، اعلام آمادگی کردند و حتی چرخ خیاطیهای خود را آوردند. همین باعث شد که شهرداری غرفه بزرگتری را در اختیار ما قرار دهد و حالا روزانه بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ پرچم توزیع میشود.»
فعالیت همه بانوان در یک تیم
در غرفه، هر کسی مشغول کاری است؛ یکی پارچهها را برش میزند، دیگری حاشیهدوزی پرچمها را انجام میدهد و تعدادی هم دستهها را نصب میکنند. در واقع یک تیم ۱۵ تا ۲۰ نفره فعالیت دارند. اکبری که به همراه دو دخترش در غرفه حضور دارد و هر روز ساعتها قبل از شروع تجمعها برای تدارک وسایل به نقاط مختلف شهر سر میزند، میگوید: «برای تهیه پرچمها با ۳ کارگاه تولیدی هماهنگ شدهایم و برای کاهش هزینهها خودمان برای تحویل میرویم.»
نذر مردم در پرچم
روی میز غرفه، نام زهرا عطاری و شماره حسابی از او به چشم میخورد تا افراد در صورت تمایل نذر پرچم کنند. عطاری، یکی از بانیان شکلگیری غرفه است و حضور مستمری در برنامهها دارد. او میگوید: «در هفته اول جنگ تحمیلی و با شروع تجمعها، مردم دنبال پرچم بودند. به واسطه ارتباط با مسجد جامع شهرک غرب، تعدادی پرچم تحویل گرفتیم اما باز هم کم بود. بنابراین تصمیم گرفتیم خودکفا شویم. اولین بار ۱۵ میلیون تومان جمعآوری کردیم و با یکی از مراکز تولید پرچم هماهنگ شدیم تا پرچمها را در اختیارمان قرار دهد و ما خودمان دوخت بزنیم و دستهاش را نصب کنیم. بعدها مشارکت مردم بیشتر شد تا جایی که واریزهای ۷۵ میلیون و ۱۰۰ میلیون تومانی هم داشتیم. حالا خودکفا شدهایم و توانستهایم به زرادخانه سلاح مردم در خیابانها تبدیل شویم، به طوری که این روزها برای سایر محلهای تجمع نیز پرچمهای تولیدی را ارسال میکنیم.»
استقبال شهروندان از غرفه
با شروع ساعت تجمع و حضور مردم در میدان صنعت، عدهای به سمت غرفه خیاطخانه پرچم میآیند. پیرمردی پرچمش را نشان میدهد و میگوید: «حاشیههای پرچم آسیب دیده است، آیا ممکن است دور آن را بدوزید؟» عطاری پرچم را از او گرفته و به یکی از بانوان خیاط میدهد. در همین حین فردی مقابل غرفه ایستاده و مقداری پول نقد را از جیبش بیرون میآورد و میگوید: «اینها پولهای قلک دخترم است. او میخواهد که برای تهیه پرچم هزینه کند. کم است اما لطفاً از ما قبول کنید.» یکی از بانوان با شنیدن این حرفها لبخندی زده و پرچمی را به او هدیه میدهد و این روند ادامه دارد.
نقل قول ها
با جان و دل پذیرفتم
فروغ شاکری، ساکن شهرک غرب: قبل از جنگ، در ماههای رمضان در محلههای جنوب تهران سفرههای خیابانی برپا میکردیم. با شروع جنگ، غذا برای نیروهای ایست بازرسی آماده کردیم. تا اینکه یکی از دوستانم موضوع فعالیت غرفه پرچم را مطرح کرد. با جان و دل پذیرفتم و حالا هر شب خودم را به اینجا میرسانم تا کمکی کرده باشم.
پای کار مردم هستیم
شکوفه چراغعلیخانی، از فعالان غرفه: تا پیش از جنگ در مزون مادرم مشغول کار بودم، اما با آغاز جنگ تحمیلی، آنجا را تعطیل کردیم تا در خدمت مردم باشیم. هر روز با خودروی شخصی برای تحویل پرچمها میروم و شبها هم تا پایان برنامه در اینجا هستیم. خوشحالم که میتوانیم در این میدان خدمتی کنیم.
پرچمها نماد وحدت ملی و پیروزی است
یاسر نکوفال، شهردار ناحیه ۷ منطقه ۲: این روزها در میدان صنعت شاهد صحنههایی بودیم که در هیچ معادله نظامی نمیگنجد؛ بانوان ما در میانه نبرد سرنوشتساز جنگ تحمیلی سوم، غرفهای از جنس غیرت برپا کردند. بانوانی که دانهدانه کوکهای پرچم مقدس کشورمان را با ذکر و دعا گره میزنند، مظهر پیوند ناگسستنی هنر، معنویت و مقاومت هستند. این پرچم که امروز در غرفه هنرمندان ما دوخته شد، نماد وحدت ملی و پیروزی نزدیک ما در این روزهای حساس است.
نظر شما